ವರ್ತಮಾನ

 [ಕೋರಿಯನ್ ಯುದ್ಧ (೧೯೫೦-೫೩)ದಲ್ಲಿ ಮಡಿದ ಯೋಧರ ನೆನಪಿಗೆ ವಾಶಿಂಗ್ಟನ್ ಡಿ.ಸಿ.ಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಸ್ಮಾರಕದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಮೆಗಳು]

ನಮ್ಮ ತಾಯ್ನಾಡ ಗಡಿಯಲ್ಲೀಗ
ಭಾರೀ ಹೋರಾಟವಂತೆ
ಇಂಚು ಇಂಚಿನ ಭೂಮಿಗೂ
ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದ ಕಾದಾಟವಂತೆ.

ದಿನಂಪ್ರತಿ ಮದ್ದು ಗುಂಡುಗಳ
ಎಡೆಬಿಡದ ಹಾರಾಟವಂತೆ
ನಮ್ಮದೆಷ್ಟೋ ವಿಮಾನಗಳು
ಶತ್ರುಗಳ ಗುಂಡಿಗಾಹುತಿಯಾದವಂತೆ.

ಕಾಳಗದಲಿ ಹೋರಾಡಿ ನಮ್ಮವರು
ವೀರ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದರಂತೆ.
ದೇಶಕಾಗಿ ಜೀವ ತೆತ್ತವರಿಗೆ
ರಾಷ್ಟ್ರ ಗೌರವದ ಮರ್ಯಾದೆಯಂತೆ.

ಹುತಾತ್ಮರ ಬಂಧು ಬಳಗ
ತಮಗೆ ತಾವೇ ಸಂತೈಸಿಕೊಂಡರಂತೆ.
ಜನ್ಮ ಜನ್ಮಾಂತರಕೂ  ಈ ದೇಹ
ದೇಶಕೇ ಮುಡಿಪು ಎಂದರಂತೆ.

ಗಡಿನಾಡ ಜನರೆಲ್ಲ ಜೀವ ಭಯದಿ
ವಲಸೆ ಬಂದಿಹರಂತೆ.
ನೆಲೆಯಿಲ್ಲದೇ ಕೂಳಿಲ್ಲದೆಯೇ
ತಬ್ಬಲಿಗಳ ಅರ್ತನಾದವಂತೆ.

ನೊಂದವರ ನೆರವಿಗೆಂದು ನಾಡ ಜನರೆಲ್ಲ
ಧನ ಕನಕ ಕೂಡಿಸುತಿಹರಂತೆ,
ರಕ್ತದಾನ ಮಾಡುತಿಹರಂತೆ,
ಮೆರವಣಿಗೆ ತೆಗೆಯುತಿಹರಂತೆ.

ಇದುವರಿಗಿನದೆಲ್ಲ ಬರೀ ಪೇಪರಿನ ಸುದ್ದಿ,
ಮತ್ತೆ ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮದ ಸುದ್ದಿ.
ದೂರದಲಿ ತಂಪಾಗಿರುವ ಇವನಿಗೆ
ಇದಾವುದರ ಬಿಸಿಯೇ ಇಲ್ಲ.

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೇಶಕಾಗಿ ತಾನು
ಮಾಡಬೇಕಾದುದೇನೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು
ಜೋರಾಗಿ ಆಕಳಿಸಿ, ಟಿವಿ ಆರಿಸಿ,
ಮುಸುಕೆಳೆದು ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಲಗಿಕೊಂಡ.