ನಿರಂತರ

ಹೀಗೊಂದು ಮುಂಜಾನೆ

ಕೋಳಿ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ

ಕಮಲದಂಥ ಕಣ್ಣ ತೆರೆದರೆ

ಅಂಬರಾಸುರನ ಹಣೆಗಣ್ಣಿಂದ

ನಿಗಿನಿಗಿ ಕೆಂಡಗಳುದುರಿ

ಉರುಳುರುಳಿ ದರೆಗಿಳಿದು

ನೆಲದ ನೆರಳಡಗಿ

ನಳನಳಿಸುವ ಹಸಿರಿನ ಉಸಿರೇ ನಿಂತಿತೋ.

ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮಾಸುವ

ಮೃದು ಮಾಂಸದ ಹಸುಳೆಗಳ

ಮಕಮಲ್ಲಿನ ಹೂ ಮನಸುಗಳು

ಒಳಗೊಳಗೇ ಬೆಂದು

ಕುಲುಮೆಯಲಿ ಕರಕಲಾದವೋ.

ಹೊಂಗನಸುಗಳ ಕಂಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ

ಅಂತರಾಳವ ಹೊಕ್ಕಿರಿವ ಕಿರಣಗಳು

ರಕ್ತಬೀಜಾಸುರನಂತೆ ಬಿತ್ತರಿಸಿ

ಕಣ್ಣಿನಾಳದ  ತಿಳಿನೀರು

ಹನಿಹನಿಯಾಗಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿದು

ಕೃಷ್ಣವಿವರಗಳಾದವೋ.

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಲಿ

ಕ್ರೂರತೆಯು ದಣಿದಾಗ

ಚಂದಾದ ಚಂದ್ರಾಮ

ಚುಕ್ಕಿಯಾಟದ ಚುಕ್ಕಿಗಳೋಲಗದಲಿ

ಚರಮಗೀತೆ ಹಾಡಿದನೋ.

ಮರುದಿನ ಮುಂಜಾನೆ

ಮಂಜು ಮುತ್ತಿಡುವಾಗ

ಕತ್ತಲೆಯ ಬೆತ್ತಲು ಮಾಡಿದ

ಬೆಳಗು ಬೆರಗಾಗಿ ನೋಡಿತ್ತು -

ಹಸಿರು ಧರೆ ತುಂಬಾ ಅರಳಿತ್ತು,

ಬದುಕಿ ಬಾಳುವ ಆಸೆ ಹೊತ್ತು.