ನಾನು ಮತ್ತು ಗೆಳೆಯರು

ನನ್ನ ಗೆಳೆತನ ಬಯಸಿ
ಬಂದವರೆಲ್ಲ ಅಂತಿಂಥವರಲ್ಲ.
ಹವ್ಯಾಸಗಳ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದವರು,
ಮುಗುಳ್ನಗುತಾ ಮುಂದೆ ಬಂದು
ಅಕ್ಕರೆಯಲಿ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡವರು.
ನನ್ನೆದೆಯ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಲಿ
ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಹುದುಗಿಕೊಂಡ
ಅವರಿಷ್ಟದ ಸುಪ್ತ ಚಿಗುರುಗಳ
ಹೊರಗೆಳೆದು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡವರು.
ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ
ಅವರವರ ಗ್ಲಾಸುಗಳಲಿ
ನನ್ನ ಸುರಿದುಕೊಂಡವರು .

ನಂಬಿಕೆಯ ಭಾರದಲಿ
ಬೇರ ಸಡಲಿಸಲಾರೆ.
ಮಾತುಕತೆಯ ಮಧ್ಯದಲೇ
ನೇಪಥ್ಯಕೆ ನಡೆಯಲಾರೆ.
ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಸರಿಯೆ,
ಹರಿವ ಕೃಷ್ಣೆಯ ಸೆರಗಿನಲಿ 
ಮಿಂಚುವ ಮುತ್ತುಗಳನಾಯ್ದು
ಶಶಿಯ ನೊಸಲ ಸಿಂಗರಿಸಬೇಕು. 
ಅಮವಾಸೆಯ ಆಕಾಶದಲಿ
ಅರಳುವ ಚುಕ್ಕೆಗಳ ಹಿಡಿದು
ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಬೆಳದಿಂಗಳಿನಲಿ
ಹಾರಿಬಿಟ್ಟು ಹೊಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಬೇಗೆಯಲಿ ಬೆಂದವರ
ಎದೆಯ ಕುಲುಮೆಯ
ನೋವಿನ ಕಥನವನು
ಹುಲ್ಲು ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು
ಮನಕರಗುವಂತೆ ಬಣ್ಣಿಸಬೇಕು.
ತಾನಾಗಿಯೇ ಒದಗಿ ಬಂದ ಗೆಳೆತನಕೆ
ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಬೇಕು.

"ಬೇಡ ಕೃಷ್ಣಾ ರಂಗಿನಾಟ"

ಹೊಸಿಲ ಬಾಗಿಲಿಗೆ
"ಏಳುನೂರ ಎಂಭತ್ತಾರು"
ಎಂದು ಬರೆದ ಮಿತ್ರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇಳಿಬಿಟ್ಟ
ವರ್ಣಮಯ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರಿನಲ್ಲಿ
ರಾಧಾಮಾಧವರ ರಂಗಿನಾಟದ ದೃಶ್ಯ .

ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ
ಸಂಭ್ರಮಗಳೆಲ್ಲ ಧರೆಗಿಳಿದು
ಊರೆಲ್ಲ ಹೋಳಿಹುಣ್ಣಿಮೆಯ
ಓಕುಳಿಯಾಟದ ಕಲರವ.

ಸಿಂಗಾರದ ಬಂಡಿ ತುಂಬ
ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿದ ಕುಂಭ.
ಚಿಣ್ಣರೋ ಮುದುಕರೋ
ಬಣ್ಣ ಚಿಮ್ಮುವರೇ ಎಲ್ಲ.
ವರ್ಣನೆಗೂ ಮೀರಿದ ಬಣ್ಣಗಳಿಗೆ
ಬೆರಗಾಗಿತ್ತು ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು.

ಬಣ್ಣಗಳಲಿ ಮಿಂದವರು
ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರ ಗುರುತು
ಸಿಗದೇ ಬೇಸ್ತು ಬಿದ್ದರು.
ಒಬ್ಬರ ಮುಖ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು
ನೋಡಿ ಮುಸಿ ಮುಸಿ ನಕ್ಕರು.

ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೆ ಬಣ್ಣಗಳಿಗೇ ಮತ್ತೇರಿ,
ಕುಣಿದವು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಮದವೇರಿ.
ಓಣಿ ಓಣಿಗೊಂದು, ಕೇರಿ ಕೇರಿಗೊಂಡು,
ಊರಿಗೆಷ್ಟೋ ಹೊರಟವು ವರ್ಣದ ತೇರು.
ಒಂದಕೊಂದಕೂ ರಂಗು ರಂಗಿನ
ಬೆಡಗಿನ ಪತಾಕೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ.
ತೇರಿನ ತುಂಬಾ ಬಣ್ಣಗಳ ಪಿಚಕಾರಿ,
ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸುವ ಕೋವಿ.

ಒಂದರೊಳಗಿನ್ನೊಂದು ಬಣ್ಣ,
ಹೊರಗೊಂದು, ಒಳಗೊಂದು ವರ್ಣ.
ಶ್ಯಾಮ ವರ್ಣದಲ್ಲಿ
ಶಕುನಿ, ದುರ್ಯೋಧನ, ದುಷ್ಯಾಸನ.
ಕೊನೆ ಕೊನೆಗೊಂದೂ ಗೊತ್ತಾಗದೇ,
ಎಲ್ಲ ಸೇರಿ ಕಲಸು ಮೇಲೋಗರವಾಗಿ,
ಸರ್ವ ಬಣ್ಣ ಮಸಿ ನುಂಗಿತ್ತು.

ಕ್ಯಾಲೆಂಡರಿನಲ್ಲಿ ನಲಿವ ರಾಧೆಯ
ಮಿಂಚು ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೆದರಿ,
ಮುಖ ಬಣ್ಣಗೆಟ್ಟು,
ಗೋಡೆಯಿಂದಿಳಿದು ಓಡಿಬಂದು,
ಶ್ಯಾಮನಲಿ ಸೆರಗೊಡ್ಡಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು:
"ಬೇಡ ಕೃಷ್ಣ ರಂಗಿನಾಟ".

ಶ್ಯಾಮ ವರ್ಣದ ಮುಖಗಳಿಗೆಲ್ಲ
ಉಕ್ಕಿತ್ತು ಹೊಸ ಹುರುಪು,
ಕುಣಿಯತೊಡಗಿದವು ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಿದು,
ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತ ರಾಧೆಯ ಸುತ್ತ.

ಟಿಪ್ಪಣಿ: ೭೮೬ ಒಂದು ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದರೆ (ಇಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸಮುದಾಯ), ರಾಧೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಈ ಕವನ, ಸಮಾಜದ ಸಾಮರಸ್ಯ ಹದಗೆಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆಯೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.